საწვავის ხარჯვასთან დაკავშირებით ჩვენს კომპანიაში არის ასეთი სიტუაცია:
- მოქმედ მანქანებზე გვაქვს სამხარაულის ექსპერტიზის ბიუროს მიერ დადგენილი ხარჯვის ლიმიტები;
- რეალური ხარჯი თვის ჭრილში აღემატება ამ დადგენილ ლიმიტს;
- ერთ შემთხვევაში, ერთ მანქანაზე საწვავი საკმარისი არაა ლიმიტის მიხედვით (ეტყობა, მძღოლი დამატებით ასხამს, თუმცა არ ადასტურებს).
1) ამ სიტუაციაში, როგორ უნდა მოიქცეს კომპანია სხვაობებზე? ფინანსთა მინისტრის №230 ბრძანების თანახმად მანქანის ვადიანობის მიხედვით დადგენილი ცდომილებებით (20% და 25%) შეუძლიათ ისარგებლონ? და თუ ხარჯვა ამაზე მეტია, სხვაობა დღგ-ით და საშემოსავლოთი დაბეგრონ?
2) არასაკმარისი საწვავის შემთხვევაში რა უნდა გააკეთონ?
ჩვენს კომპანიას ნედლეულის ერთი მომწოდებელი (რეზიდენტი შპს) სთხოვს დოლარი შევუტანოთ პირდაპირ საბანკო ანგარიშზე, რადგან დიდი თანხაა ხოლმე და მერე კონვერტაციისას ვზარალობთო. ორჯერ გავაკეთეთ ასე უკვე. ანუ, ჩვენი დირექტორი მიდის დოლარებით მათ მომსახურე ბანკში და პირდაპირ მათ სავალუტო ანგარიშზე შეაქვს თანხა. რამე პრობლემა ხომ არაა?
რეზიდენტ ფიზიკურ პირს, რომელიც ერთ-ერთ შპს-ში ფლობს წილის 70%-ს, სურს გაიტანოს თავისი წილი უძრავ-მოძრავი ქონების სახით და შეიტანოს სხვა შპს-ის კაპიტალში, სადაც თვითონ არის 100% წილის მფლობელი.
თუ არის ეს შესაძლებელი და როგორ უნდა მოხდეს? რა გადასახადები დაეკისრება?
შეიძლება საქართველოს არამოქალაქე ფიზიკური პირი ფლობდეს 100% წილს საქართველოს რეზიდენტ შპს-ში, რომელიც (ეს შპს) თავის მხრივ ფლობს სასოფლო-სამეურნეო მიწებს საქართველოში?
ჩვენი შპს-ის არარეზიდენტმა დამფუძნებელმა (იურიდიული პირი) გადმოგვირიცხა 9400 ევრო შვეულმფრენით მომსახურების უზრუნველყოფისთვის. ჩვენმა შპს-მ შვეულმფრენის მომსახურება შეისყიდა სხვა შპს-ისაგან, რომელმაც გამოგვიწერა ნულოვანი ანგარიშ-ფაქტურა ამ მომსახურებაზე.
მაინტერესებს, დღგ-ით დაბეგვრის მიზნებისთვის, ეს 9400 ევროს ეკვივალენტი თანხა სრულად უნდა დავბეგრო დღგ-ით, თუ მას უნდა დააკლდეს შვეულმფრენით მომსახურების ღირებულება? 9400 ევროში შედის სხვა ხარჯებიც, მაგალითად სასტუმროს მომსახურება 1900 ლარზე, რომელიც გაგვიწია ადგილობრივმა ტურისტულმა კომპანიამ.
2021 წლის ივლისში ფიზიკურმა პირმა გააფორმა შპს-სთან ხელშეკრულება ამ შპს-ისთვის სარემონტო მომსახურების მიწოდებაზე, რომელიც დამთავრდება 2022 წლის დეკემბერში მიღება-ჩაბარების აქტით. შუალედურ მიღება-ჩაბარებებს ხელშეკრულება არ ითვალისწინებს. ფიზიკური პირი 2021 წლის ნოემბერში გახდა ინდმეწარმე და დღგ-ის გადამხდელი, ხოლო 2022 წლის 1 თებერვლიდან მიენიჭა მცირე ბიზნესის სტატუსი.
1) 2021 წლის ივლისი-ოქტომბრის საავანსო ჩამორიცხვებზე რომელი მხარეა დღგ-ის გადამხდელი, როდის უნდა მოხდეს დეკლარირება?
2) 2022 წლის იანვარში აქვს საავანსო ჩამორიცხვა. ამ თვეზე უნდა წარადგინოს ამ მეწარმემ 2022 წლის წლიური საშემოსავლო დეკლარაცია? და თუ კი, რა თანხაზე?
3) 2022 წლის თებერვლიდან აქვს საავანსო ჩამორიცხვები. ეს ავანსები უნდა ასახოს მცირე ბიზნესის ყოველთვიურ დეკლარაციებში? თუ უნდა დაელოდოს მიღება-ჩაბარების აქტს და 1 თებერვლიდან წლის ბოლომდე მიღებულ მთელს თანხაზე წარადგენს დეკლარაციას 2023 წლის იანვარში და დაბეგრავს 1%-ით?
