ვახორციელებთ საქონლის იმპორტს ერთ-ერთი ევროპული ქვეყნიდან EXW პირობით. როდესაც ვყიდულობთ საქონელს მიმწოდებლისგან, სხვადასხვა მიზეზების გამო ვერ ვახერხებთ საქონლის მაშინვე გამოტანას საწყობიდან, რის გამოც მიმწოდებელი ამ საქონელზე დამატებით გვიწერს ინვოისებს შენახვაზე. რადგან საქონელს ვყიდულობთ რეგულარულად სხვადასხვა მოცულობით და ასორტიმენტით, ვერ ვიგებთ კონკრეტულად რომელი საქონლის ხარჯი დაგვაწერა მიმწოდებელმა და ამიტომ ვაღიარებთ მას მარკეტინგულ ხარჯებად და ვბეგრავთ უკუდაბეგვრის დღგ-ით (არარეზიდენტის საშემოსავლოთი არ ვბეგრავთ ორმაგი დაბეგვრის თავიდან აცილების საერთაშორისო ხელშეკრულების გამო). რამდენად სწორია ჩვენი მოქმედება და თუ არა, როგორ უნდა აღვრიცხოთ და დავბეგროთ?
ვსარგებლობთ მსს ფასს-ით. წარმოვადგენთ დღგ-ის გადამხდელს. ყველა საქონელი იბეგრება დღგ-ით როგორც საბაჟოზე, ასევე შემდგომი მიწოდებისას.
„ესტონურ მოდელზე“ მყოფი, მე-3 კატეგორიის სამშენებლო კომპანია – რეზიდენტი შპს აღრიცხვას აწარმოებს მსს ფასს-ით. 2020 წელთან მიმართებაში პირველად უნდა გამოვაქვეყნოთ ფინანსური ანგარიშგება reportal.ge-ზე. გვაქვს შემდეგი შემთხვევები:
1) 2019 წელს მიწის მესაკუთრეს გავუცვალეთ მიწა ბარტერის ხელშეკრულებით აღნიშნულ მიწაზე ასაშენებელ ბინებში. ბინებთან მიმართებაში მიწის უკვე ყოფილი მესაკუთრე დავარეგისტრირეთ, როგორც მომავალი მესაკუთრე (წინარე ხელშეკრულებით);
2) 2019-2020 წლებში ბინების მყიდველებთან ვაფორმებდით წინარე ნასყიდობის ხელშეკრულებებს;
3) 2019-2020 წლებში არის რამდენიმე შემთხვევა, როდესაც მშენებარე ბინა, ჯერ კიდევ ე.წ. „ჰაერი“, მყიდველს გადაეცა საკუთრების უფლებით.
გვაინტერესებს, ზემოთ მოყვანილ შემთხვევებში როგორ უნდა დავითვალოთ და რა თანხა უნდა ავსახოთ 2019 და 2020 წლების ამონაგებში და ხარჯებში მსს ფასს-ის შესაბამისად?
2019 წლის ოქტომბერში შპს „კომპანიამ“ დაუდო ხელშეკრულება ფიზიკურ პირს ბატონ X-ს მისგან არასასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწის შესყიდვაზე (შენობა-ნაგებობებისაგან თავისუფალია), დავაზუსტებ – ეტაპობრივ გამოსყიდვაზე. ეს ფიზიკური პირი ამ მიწას ფლობს 2010 წლიდან. „კომპანიამ“ 1-ლი ტრანში გადაიხადა, ხოლო შემდგომი ტრანშები არ გადაუხდია, ანუ პირობა დაარღვია და ბატონ X-ს სურს მასთან ხელშეკრულების მოშლა, იმ დათქმით, რომ 1-ლი ტრანშის თანხა უკან არ დაბრუნდება, რაზეც „კომპანიაც“ თანახმაა. ბატონმა X-მა მონახა სხვა ინვესტორი, მყიდველი და გვაინტერესებს:
„კომპანიასთან“ ხელშეკრულების მოშლისას და სხვაზე მიწის ნაკვეთის გასხვისების შემთხვევაში, დაიბეგრება თუ არა ბატონი X? ან დაიბეგრება მხოლოდ იმ თანხის ნაწილისგან, რომელიც გადაუხადეს და კონტრაქტის დარღვევის გამო უკან აღარ უბრუნებს?
გთხოვთ, განგვიმარტოთ დაბეგვრის რეჟიმი (დღგ-ის გადამხდელი შპს-ისთვის) არარეზიდენტ ფიზიკურ და იურიდიულ პირებზე, ძირითადი საშუალებების რეალიზაციის შემთხვევაში.
რეალიზაცია შეიძლება განხორციელდეს როგორც ადგილზე (საქართველოს ტერიტორიაზე), ასევე ტრანსპორტირებით, საქართველოს ფარგლების გარეთ.
ერთ-ერთ ბაზაზე, ჩვენს კუთვნილ მიწის ნაკვეთზე გვაქვს ელექტროქსელი და გაზმომარაგების სისტემა, რომელიც არის ჩვენივე მოწყობილი. მიწის ამონაწერში ეს არ ამოდის, როგორც რეგისტრირებული შენობა-ნაგებობა.
გთხოვთ მოგვწეროთ, რა შემთხვევაში იწვევს ამგვარი ხაზების არსებობა მიწაზე მიწის რეალიზაციის დღგ-თი დაბეგვრას და რა შემთხვევაში არ იწვევს. ანუ, გვაინტერესებს, ჩვენს შემთხვევაში მიწის რეალიზაცია უნდა დავბეგროთ თუ არა დღგ-ით?
