გვაქვს ობიექტი მაღალმთიან რეგიონში და გვყავს მენარდე ფიზიკური პირები, რომლებსაც მოტანილი აქვთ ცნობა საგადასახადოდან და გამგეობიდანაც საგადასახადო შეღავათისათვის. არარეგისტრირებულ ფიზიკურ პირებს მათ მიერ გაწეული მომსახურების საზღაურის მიღების დროს, ეკუთვნით შეღავათი მაღალმთიან რეგიონში მუშაობის გამო თუ არა?
საწარმოს თანამშრომლები სარგებლობდნენ ჯანმრთელობის კორპორატიული დაზღვევით, რასაც საწარმო ანაზღაურებდა (საწარმოს და სადაზღვევო კომპანიას შორის გაფორმებული ხელშეკრულების შესაბამისად), ანუ საწარმო იხდიდა სადაზღვევო პრემიის თანხასაც და „აგროსილ“ თანხაზე დარიცხულ საშემოსავლო გადასახადსაც.
საწარმოს და სადაზღვევო კომპანიას შორის გაფორმებული კორპორატიული დაზღვევის ხელშეკრულება იგივე დარჩა, ოღონდ იმ განსხვავებით, რომ საწარმო თვითონ კი აღარ იხდის თანამშრომლის სადაზღვევო პრემიის თანხას, როგორც ადრე, არამედ უკავებს თანამშრომელს აღნიშნულ სადაზღვევო პრემიის თანხას და რიცხავს სადაზღვევო კომპანიაში.
გთხოვთ გვიპასუხოთ, ამ შემთხვევაში საწარმოს მაინც მოუწევს საშემოსავლო გადასახადის დარიცხვა აღნიშნულ სადაზღვევო პრემიაზე (რომელსაც თანამშრომელს უკავებს ხელფასიდან) და გადახდა ბიუჯეტში?
ასევე გთხოვთ ბუღალტრულ გატარებებს ამ უკანასკნელ შემთხვევაში.
აღრიცხვაზე არმყოფ რეზიდენტ ფიზიკურ პირს კომპანიამ გაუფორმა მომსახურების ხელშეკრულება 150000 ლარზე. კომპანიამ ამ თანხიდან დააკავა 2% საპენსიო, დააკავა საშემოსავლო 20% და დარჩენილი თანხა 117600 ლარი ჩაურიცხა ფიზიკურ პირს.
ამ ფიზიკურ პირს დაუდგება თუ არა ვალდებულება, დარეგისტრირდეს დღგ-ის გადამხდელად?
საწარმოში ნულოვანი საწესდებო კაპიტალით წილი განაწილებულია 3 დამფუძნებელ ფიზიკურ პირზე: 1. 50%; 2. 29%; 3. 21%. თითოეულმა მათგანმა ძირითადი საშუალებების შესაძენად ჩარიცხა 45000 ლარი და ე.ი. შეძენილია სულ 135000 ლარის ძირითადი საშუალება, რაზეც საწარმოსა და ფიზიკურ პირებს შორის გაფორმდა პროცენტიანი სასესხო ხელშეკრულება. 10 თვის მუშაობის შემდეგ საწარმოდან გადის 50% წილის მქონე პირი და 50% სანაცვლოდ დარჩენილი პარტნიორებისაგან იღებს ამ უკანასკნელთა პირად საკუთრებაში არსებულ 1000 და 1000 კვ.მ, ე.ი. სულ 2000 კვ.მ მიწის ნაკვეთს, რომლის საბაზრო ღირებულება მიახლოებით 30000 ლარია. აქედან გამომდინარე:
1) გამსვლელი 1-ლი პირი დაიბეგრება: ა) 30000-0=30000 ლარიდან და არ იქნება გათვალისწინებული მისი წვლილი საწარმოს ქონების შექმნაში 45000 ლარი?
ბ) თუ 45000-30000=15000-დან? ამ უკანასკნელის სახელით, დამფუძნებელთა კრების ოქმში ხომ არ უნდა გაკეთებულიყო ჩანაწერი, რომ ის თმობს წილთან ერთად მოთხოვნას სასესხო ხელშეკრულებიდან გამომდინარე? და ვის მიმართ თმობს, დარჩენილი პარტნიორების სასარგებლოდ თუ საწარმოს სასარგებლოდ?
2) საწარმოში პარტნიორად დარჩენილი ორი პირი აპირებს ამ საწარმოს ქონების გაყიდვას და პირველ რიგში საწარმოზე მათ მიერ გაცემული სესხების ამოღებას. როგორ დაიბეგრებიან ისინი და საწარმოს სარგებელში ხომ არ ჩაეთვლება 1-ლი კითხვიდან გამომდინარე 1-ლი პირის გასვლიდან, მისგან ნაპატიები სესხი (თუ ასეთად ჩაითვლება) საწარმოსთვის?
შპს X-მა 49 წლის ვადით სახელმწიფოსაგან იჯარით აიღო მიწის ფართი და შენობა-ნაგებობები იმ პირობით, რომ იჯარით აღებულ მიწის ნაკვეთზე ააშენებს შენობებს. აღნიშნული იჯარა შპს X-ისთვის არის ვალდებულებიანი: გარდა იჯარის საფასურის გადახდისა, რაც არის 50000 ლარი წელიწადში. შპს X-მა ამ ობიექტის განვითარებაში უნდა განახორციელოს 00000000 ლარის ინვესტიცია. აშენებული შენობები ექსპლუატაციაში შესვლისთანავე გადაეცემა სახელმწიფოს, თუმცა ამის გამო იჯარის ვადა ან საფასური ან სხვა პირობები არ იცვლება და მათ კვლავინდებურად იყენებს მოიჯარე ანუ შპს X. მიწაზე აღნაგობის უფლება არ გვაქვს, ამიტომ შენობები ექსლუატაციაში შესვლისთანავე რეგისტრირდება სახელმწიფოს საკუთრებაში.
ჩვენი შეკითხვები ასეთია:
1) შპს X-ის მიერ 49-წლიანი იჯარით აღებული ქონება საბუღალტრო აღრიცხვის რომელ ანგარიშებზე უნდა აღირიცხოს?
2) შპს X-ის მიერ 49-წლიანი იჯარით აღებულ ქონებაზე ვალდებულებით განხორციელებულ სამუშაოებზე გაწეული დანახარჯები რომელ ანგარიშებზე უნდა აღირიცხოს?
3) შპს X-ის მიერ აშენებული ქონების მეიჯარეზე (სახელმწიფოზე) გადაცემა როგორ უნდა აღირიცხოს?
შპს X ბუღალტრულ აღრიცხვას აწარმოებს მსს ფასს-ის მიხედვით.
2017 წ. ნოემბერში შევისყიდეთ ვენახი (13 000 ძირი სხვადასხვა ჯიშის ვაზი: რქაწითელი, კახური მწვანე, ქისი და ხიხვი) მოვლით, საბოლოო გახარებამდე მიყვანით. ამ შესყიდვის შემდეგ გარკვეული დანახარჯები გაიწია ვენახის მოვლაზე და იმ მდგომარეობამდე მიყვანამდე, სანამ ნაყოფს გამოიღებდა. აღრიცხვა მოხდა შესაბამისად 2120-ზე და შემდგომ აღიარდა ძირითად საშუალებად.
ვმუშაობთ ფასს-ების სრული ვერსიის მიხედვით. რამდენადაც ბასს 41-ში არის მითითებული (მე 4 პუნქტი), ვაზი აკმაყოფილებს ნაყოფის მომცემი კულტურის განმარტებას და მიეკუთვნება ბასს 16 ის მოქმედების სფეროს, თუმცა მის ნაყოფზე – ყურძენზე, ვრცელდება ბასს 41. ვაზის ღირებულება განსაზღვრულია თვითღირებულებით.
საკითხი ჩვენთვის ახალია, რადგან პირველი მოსავლის მიღება ხდება 2020 წელს. გვაინტერესებს შემდეგი:
1) რის მიხედვით უნდა განისაზღვროს ვაზის სასარგებლო მომსახურების ვადა, ანუ რის მიხედვით დავარიცხოთ ცვეთა?
2) რის მიხედვით უნდა იქნას დამოწმებული, რომ პირველი ნაყოფი ვაზმა გამოიღო 2020 წელს?
3) მიღებული ნაყოფის რაოდენობა რომ იყო X კგ, ამას რა დოკუმენტების წარმოება სჭირდება?
4) რის მიხედვით განისაზღვრება მიღებული ნაყოფის თვითღირებულება?
5) ვაპირებთ მოწეული ყურძნის რეალიზებას. ამგვარი რეალიზებისათვის, თუ არის დამატებით რაიმე ნებართვა საჭირო (რადგან საკვები პროდუქტია)?
6) მიღებული ნაყოფის სარეალიზაციო ფასის განსაზღვრისათვის თუ არსებობს რაიმე რეგულაციები?
7) ამგვარი გაყიდვები რა დამატებით პროცედურებს მოითხოვს ჩვენგან, რომ რაიმე სახის პრობლემებს არ წავაწყდეთ? აგვისტოში დაიწყო მყიდველებთან მოლაპარაკებები და გვინდა გამართულად წარვმართოთ პროცედურა.
