გთხოვთ განმარტებას შემდეგ საკითხებზე:
შპს X-სა და შპს Y-ს შორის გაფორმებული იყო ხელშეკრულება, რომლის თანახმადაც გადასატანი იყო ტრანსფორმატორი ერთი ადგილიდან მეორე ადგილას. ასევე ხელშეკრულებაში გათვალისწინებული იყო ის გარემოება, რომ ტრანსფორმატორის დაზიანების შემთხვევაში შემსრულებელი ვალდებული იყო ხარჯების ანაზღაურებისა.
ტრანსფორმატორის გადაზიდვის დროს დაიღვარა დიდი რაოდენობით ზეთი, რის გამოც ვალდებულება აქვს შემსრულებელს, რომ აანაზღაუროს ან დაღვრილი ზეთის რაოდენობა, ან მისი ღირებულება.
როგორ უნდა მოიქცეს შემსრულებელი:
1) თანხობრივად უნდა აანაზღაუროს თანხა, თუ შეიძინოს უნდა ზეთი და ისე მიაწოდოს დამკვეთს?
2) იბეგრება თუ არა რამე გადასახადით ეს ოპერაცია?
3) ზეთის შეძენის მომენტში დღგ-ის ჩათვლის უფლება გვაქვს თუ არა?
4) ხარჯებში შეგვიძლია თუ არა ჩავდოთ მიღებული ზიანი?
გთხოვთ მიმითითოთ შესაბამისი ბუღალტრული გატარებები.
ჩვენი საწარმო „ბუღალტრული აღრიცხვის, ანგარიშგებისა და აუდიტის შესახებ“ კანონის თანახმად 2017 წლის პერიოდის მდგომარეობით აკმაყოფილებდა III კატეგორიის მოთხოვნებს, ხოლო 2018 წლის პერიოდის მონაცემებით აკმაყოფილებს II კატეგორიის მოთხოვნებს. გთხოვთ გამცეთ პასუხი, 2019 წლის 1 ოქტომბრამდე 2018 წლის ფინანსური ანგარიშგება უნდა ჩავაბაროთ როგორც II კატეგორიის საწარმომ? გვეკუთვნის სავალდებულო აუდიტი, თუ კატეგორიის შეცვლა ხდება ორი უწყვეტი საანგარიშო პერიოდის ბოლო მონაცემებით?
შპს „X“-მა მოახდინა 2017 წლის 1 იანვრამდე მიღებული მოგებიდან დივიდენდის გაცემა 2018 წლის მაისის თვეში. ამავე თვეში შპს-ს ჰქონდა დოკუმენტურად დაუდასტურებელი ხარჯი, რომელიც დაბეგრილი იქნა მოგების გადასახადით 15%-ით. მაინტერესებს, დოკუმენტურად დაუდასტურებელი ხარჯი, რომელიც იბეგრება 15%-ით, 2018 წლის 1 იანვრამდე მიღებული მოგებით უნდა ჩაიფაროს თუ 2018 წლის 1 იანვრის შემდგომ მიღებული მოგებით?
გთხოვთ მიმითითოთ შესაბამისი გატარებები.
შპს X საწვავის გადაზიდვის დროს დაჯარიმდა 5000 ლარით, რადგანაც არ იყო გამოწერილი გადაზიდვის ზედნადები. შპს X-ის მიერ გადახდილი იქნა 5000 ლარი – ჯარიმის თანხა, ხოლო 350 ლარი – სააღსრულებლო მომსახურების.
1) ამ შემთხვევაში როგორ მოვიქცე, რომელ ანგარიშზე დავსვა ეს თანხები? გთხოვთ მიმითითოთ ბუღალტრული გატარებები.
2) ექვემდებარება თუ არა ეს თანხები დაბეგვრას?
დეველოპერმა გააფორმა ხელშეკრულება მიწის რამდენიმე მეპატრონესთან (ფიზიკურ პირებთან), რომლის მიხედვითაც დეველოპერი გადმოიფორმებს მიწის ნაკვეთს, რომელზეც აპირებს საცხოვრებელი კორპუსის მშენებლობას და მიწის სანაცვლოდ მიწის ზოგიერთ მეპატრონეს გადასცემს მხოლოდ ფართს, ზოგს კი – დამატებით კომპენსაციასაც. დეველოპერმა მშენებლობის დაწყებამდე გადმოიფორმა მიწის ნაკვეთები.
ფიზიკური პირებისგან მიწის გადმოფორმება ხომ არ ჩაითვლება დეველოპერისათვის მიღებულ ავანსად და შესაბამისად, დღგ-ით დასაბეგრ ოპერაციად? თუ კი, მაშინ რა თანხიდან და როდის უნდა დაიბეგროს დეველოპერი?
საქართველოს საწარმოს ერთ-ერთ რუსულ კომპანიასთან (რომელიც ამავე დროს მისთვის საქონლის მიმწოდებელიცაა) გაფორმებული აქვს ხელშეკრულება, სადაც გარიგების საგანში წერია: საქართველოს საწარმო მიიღებს ჯილდოს (პრემიას) რუსეთის რეზიდენტი საწარმოსგან რაღაც კონკრეტული საქონლის შეძენის შემთხვევაში შეძენილი საქონლის ღირებულების 5%-ის ოდენობით. ანუ ყოველ შეძენილ საქონელზე გაძლევ 5%-სო, ეუბნება მიმწოდებელი და ამ პრემიის დამსახურებისთვის (გამომუშავებისთვის) კი ერთადერთი, რაც ევალება საქართველოს საწარმოს – ეს არის შეიძინოს საქონელი გამყიდველისგან.
ამავე ხელშეკრულების ერთ-ერთ პუნქტში წერია, რომ საქონლის მიწოდება შესაძლოა განხორციელდეს ე.წ. DAF, CIP ან FCA პირობით, რაც მხარეებს შორის თანხმდება წინასწარ, ხოლო საკუთრების უფლება საქონელზე გადაეცემა მყიდველს ამ საქონლის ექსპედიტორისთვის (გადამზიდავისთვის) გადატვირთვის მომენტში.
ამის შემდეგ ყოველკვარტალურად ფორმდება შედარების აქტი, თანხმდება შეძენილი საქონლის რაოდენობა, ფასები, გამომუშავებული პრემია და ეს თანხა ერიცხება საქართველოს საწარმოს პირდაპირ საბანკო ანგარიშზე.
გამომდინარე ხელშეკრულების ამ შინაარსიდან, აშკარაა, რომ საქართველოს საწარმო ასრულებს რაღაც მოქმედებას და ე.ი. გასწევს მომსახურებას (ასრულებს ქმედებას) ამ პრემიის მისაღებად. გვაინტერესებს თქვენი კომენტარი, თუ როგორ განვსაზღვროთ ამ მომსახურების გაწევის ადგილი და დავადგინოთ, დაიბეგრება იგი დღგ-ით თუ არა?
ჩვენ ვფიქრობთ, რომ ამ მომსახურების გაწევის ადგილის განსაზღვრისათვის გადასაწყვეტია სსკ 166-ე მუხლის პირველი ნაწილის ამ ორი პუნქტიდან რომელი გავრცელდება ჩვენს შემთხვევაზე, კერძოდ, რომელი უფრო ესადაგება აღწერილ შემთხვევას:
„ბ.ა“ – მომსახურების ფაქტობრივად გაწევის ადგილი, თუ იგი უკავშირდება მოძრავ ქონებას;
თუ „ე“ – იმ პირის საქმიანობის ადგილი, რომელიც ეწევა მომსახურებას?
(ვთვლით, რომ 166-ე მუხლის სხვა პუნქტები არ შეესაბამება ამ შემთხვევას).
„ე“ ქვეპუნქტის შემთხვევაში ეს შემოსავალი ცალსახად დასაბეგრია დღგ-ით. „ბ.ა“ ქვეპუნქტის შემთხვევაში კი, დამატებით კიდევ საჭიროა, გაეცეს პასუხი შეკითხვას, თუ სადაა მომსახურება „ფაქტობრივად“ გაწეული.
როგორია თქვენი აზრი? საქართველოს საწარმო ყოველ ჯერზე საქონელს ყიდულობს მიწოდების პირობით – FCA MOSCOW (ეს დაფიქსირებულია შეკვეთის დოკუმენტშიც და იმპორტის დეკლარაციაშიც).
