კითხვა: საწარმო, რომელიც სრული ფასს-ებით მუშაობს, ფლობს და იყენებს უძრავ ქონებას (შენობას) საკუთარი მიზნებისათვის. თუ მან ამ შენობის ნაწილი გასცა იჯარით (იჯარა არ წარმოადგენს მის ძირითად საქმიანობას), დანარჩენ ნაწილს კი იყენებს საკუთარი საწარმოო დანიშნულებით (ვთქვათ, ამ შენობის 30%-ს ან 7%-ს), მაშინ იჯარით გაცემული ქონების ეს ნაწილი როგორ უნდა აღრიცხოს: როგორც საინვესტიციო ქონება თუ როგორც ძირითადი საშუალება?
თუ საწარმომ, რომელიც სრული ფასს-ებით მუშაობს, საინვესტიციო ქონება იყიდა 2025 წელში და გაყიდა 2026 წლის ივნისში, ეს ქონება 2025 წლის ბალანსში უნდა ასახოს როგორც საინვესტიციო ქონება (ბასს 40) თუ როგორც „გასაყიდად გამიზნული აქტივი“ (ფასს 5)?
თანხის კონვერტაციისას (როგორც საბანკო, ასევე სავალუტო ჯიხურში და სპეციალური ვებგვერდების მეშვეობით) ვიყენებთ 7471 ანგარიშს (ხარჯები კონვერტაციიდან) პლუსით ან მინუსით და არა კურსთა შორის სხვაობების ანგარიშებს 8180 და 8280. რამეს არასწორად ხომ არ ვაკეთებთ?
შპს С-ს ჰყავს ორი დამფუძნებელი საწარმო, შპს A და შპს B. შპს A ფლობს 52% წილს შპს C-ში, ხოლო შპს B – 48%-ს. შპს B-მ თავისი 48%-იანი წილი შპს С-ში უსასყიდლოდ გადასცა შპს A-ს. როგორ უნდა აისახოს აღნიშნული ტრანზაქცია შპს А-ს როგორც ინდივიდუალურ, ისე კონსოლიდირებულ ანგარიშგებაში? აღრიცხვა-ანგარიშგებისთვის გამოიყენება სრული ფასს სტანდარტები.
შეკითხვა მაქვს 2014-2015 წლებში გაცემულ სესხებზე, რომლებიც გაცემულია ჩვენი კომპანიის მიერ როგორც რეზიდენტ ფიზიკურ პირებზე, ისე სხვა კომპანიებზე.
ვარიცხავ სესხის პროცენტს. პროცენტი არ მიმიღია და პროცენტი უნდა ჩავრთო თუ არა მოგების გადასახადის ყოველთვიურ დეკლარაციაში? მე არ მაქვს ჩართული.
