ბინის, ან ავტომანქანის გაყიდვასთან დაკავშირებული რეგისტრაციის ხარჯი, რომელსაც იხდის მიმწოდებელი გაფორმების შესაბამის სამსახურში, შეიძლება რომ საგადასახადო ორგანომ ეს განიხილოს მომსახურების უსასყიდლო მიწოდებად?
ერთ-ერთ ჩინურ კომპანიას E-ს უნდა შევუკვეთოთ საქონელი, რომელიც უნდა მივაწოდოთ საქართველოს ერთ-ერთ კლინიკას სახელმწიფო ტენდერში გამარჯვების შედეგად.
ჩინური კომპანია გვთხოვს, რომ თანხა უნდა ჩავურიცხოთ ჩინეთში არსებულ კორპორაციას M-ს (ჩინეთში მოქმედი კანონმდებლობის მიხედვით) და ეს კორპორაცია შემდეგ თანხას ჩაურიცხავს უშუალოდ ჩვენს მომწოდებელ კომპანიას, რომელიც გამოგვიგზავნის შეკვეთილ საქონელს.
კორპორაცია M დარეგისტრირებულია შანხაიში, ხოლო მიმწოდებელი კომპანია დარეგისტრირებულია შენჭენში. ოფშორს არ მიეკუთვნება.
რეზიდენტობის ცნობების გარდა, კიდევ დამატებით რამეზე ხომ არ უნდა გავამახვილოთ ყურადღება ამ შემთხვევის დროს?
საწარმო ნედლეულად იყენებს გალვანიზებულ ლითონს (სეს ესნ კოდები: 7210 49 00 და 7212 30 00), რომლის შესყიდვისას კომპანიამ სრულად ისარგებლა დღგ-ის ჩათვლის უფლებით. წარმოების პროცესში წარმოიქმნება ორი სახის მასალა:
1. ტექნოლოგიური ნარჩენი (ჯართი): რომელიც მიიღება რულონების დაჭრის და სხვა ტექნოლოგიური პროცესის დროს;
2. წუნდებული მზა პროდუქცია: რომელიც დაზიანებულია დანადგარის მექანიკური ხარვეზის ან სხვა საწარმოო დეფექტის შედეგად და მისი რეალიზაცია დანიშნულებისამებრ შეუძლებელია, თუმცა შესაძლებელია ჩაბარდეს როგორც ლითონის ჯართი.
როგორც ცნობილია, სსკ 168-ე მუხლის მიხედვით, ლითონის ჯართის მიწოდება გათავისუფლებულია დღგ-ისგან ჩათვლის უფლებით. გთხოვთ, განგვიმარტოთ:
1) ტექნოლოგიური ნარჩენის ნაწილში: საკმარისია თუ არა საწარმოს შიდა წარმოების/კომისიური აქტების გაფორმება ამ ნარჩენის ჯართად აღიარებისა და შემდგომი რეალიზაციისთვის, თუ აქაც საჭიროა rs.ge-ზე რაიმე სახის შეტყობინების წარდგენა?
2) წუნდებული მზა პროდუქციის ნაწილში: საგადასახადო რისკების გამორიცხვის მიზნით, საკმარისია თუ არა მხოლოდ შიდა კომისიის მიერ შედგენილი აქტი და თანდართული ფოტომასალა, თუ აუცილებელია rs.ge-ზე სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობების ჩამოწერის/ჩამოფასების პროცედურის გავლა?
დაბეგვრის „ესტონურ მოდელზე“ მყოფი შპს X-ის 80% ეკუთვნის ავსტრიულ (ავსტრიის რეზიდენტ) კომპანიას, ხოლო 20% ეკუთვნის საქართველოს მოქალაქე (რეზიდენტ) არამეწარმე ფიზიკურ პირ Y-ს, რომელიც იმავდროულად ამ შპს-ის დირექტორია. შპს X-ის ბალანსზე ირიცხება სასოფლო-სამეურნეო მიწის ნაკვეთი, რომლის საბაზრო ღირებულება რამდენიმე მილიონი აშშ დოლარია. ნაკვეთზე არ დგას არანაირი შენობა-ნაგებობა, მხოლოდ მიწაა. ფიზიკურ პირს Y-ს სურს, რომ აღნიშნული ნაკვეთი გახდეს მისი საკუთრება, რათა შემდეგ განავითაროს ის ბიზნესის კუთხით:
ა) ვარიანტი: შპს X მიჰყიდის ფიზიკურ პირ Y-ს აღნიშნულ მიწის ნაკვეთს საბაზრო ფასად განვადებით. ანუ, ფპ Y მიწის საფასურს გადაუხდის შპს X-ს ნაწილ-ნაწილ და დაფარავს სრულად 2030 წლის ჩათვლით;
ბ) ვარიანტი: შპს X მიჰყიდის ფიზიკურ პირ Y-ს აღნიშნულ მიწის ნაკვეთს საბაზრო ფასად და გადაუფორმებს საკუთრებაში. იმავდროულად ავსტრიული კომპანია ასესხებს ფპ Y-ს მიწის სრულ ღირებულებას წლიური 5%-იანი სესხით აშშ დოლარში, ხოლო სესხის დაფარვის გარანტიად ფპ Y ავსტრიულ კომპანიას „ჩაუდებს“ აღნიშნულ მიწას. იმავდროულად, ფპ Y დაუფარავს შპს X-ს მიწის სრულ ღირებულებას მიღებული სესხის თანხით.
რა საგადასახადო რისკები შეიძლება იყოს ამ ორ ვარიანტში როგორც შპს X-ისთვის, ისე ფპ Y-ისთვის და ასევე დამფუძნებელი ავსტრიული კომპანიისთვის?
რეზიდენტმა შპს-მ ესპანეთში გახსნა ფილიალი, რომელსაც იქ მიენიჭა იქაური საიდენტიფიკაციო ნომერი. „საქართველოს ბანკიდან“ აღებული იქნა სესხი, რომელიც გადაირიცხა ესპანეთის ფილიალში, როგორც სესხი. ამ სესხს დავარიცხეთ პროცენტი, რათა აქ დასაფარი საპროცენტო ხარჯი გადმოირიცხოს ესპანეთიდან. თუ ეს შიდა გადარიცხვად ჩაითვლება, ესპანეთიდან მიღებული პროცენტი ხომ არ დაიბეგრება მოგების გადასახადით (არ ვგულისხმობთ მის დივიდენდად ან ხელფასად გაცემას)? ასევე გვაინტერესებს, ჩვენს ფილიალში გადარიცხული სესხი დაიბეგრება თუ არა მოგების გადასახადით?
